Lars Øyno – aktor i dyrektor Grusomhetens Teater (Teatru Okrucieństwa) w Oslo.
Absolwent Wydziału Aktorskiego The Sately Theatre School w Oslo. Po ukończeniu szkoły przez sześć lat występował w Trøndelag Teater w Trondheim. W kolejnych latach współpracował z wieloma teatrami, w tym niezależnymi. Od 1992 roku na stałe związany z Teatrem Grusomhetens jako jego dyrektor, a zarazem spiritus movens. Wystawił z nim ponad 18 spektakli. Laureat wielu nagród, m.in. nagrody Danse og Teatersentrums za najlepsze przedstawienie roku 2004, The Gospel according to Thomas (Ewangelia według świętego Tomasza). Otrzymał nominację do nagrody Hedda 2008/2009 za najbardziej interesujące wydarzenie teatralne (spektakl Fjeldfuglen, premiera 18.04.2009). Jest również autorem sztuki Elagabal, która została wystawiona na scenie Trøndelag Teater w 1989 roku. Mieszka i pracuje w Oslo.

Cecilie Løveid – norweska poetka, powieściopisarka.
Autorka różnych tekstów dla teatru: słuchowisk, sztuk, telewizyjnych, librett operowych, a także scenariuszy dla preformance’ów i teatru tańca. Debiutowała w roku 1976 jednoaktówką Tingene, tingene. Laureatka wielu nagród, również międzynarodowych. Jej sztuki były tłumaczone na wiele języków i grane na europejskich scenach.

Jesper Halle – norweski dramatopisarz.
Studiował filozofię i literaturę na Uniwersytecie w Tromsø oraz skandynawistykę na Uniwersytecie w Oslo. Zadebiutował w roku 1984. W swoim dorobku artystycznym ma ponad dwadzieścia sztuk scenicznych pisanych na potrzeby teatru (w tym dziecięcego) oraz radia i telewizji. Jest cenionym twórcą, patronującym młodszemu pokoleniu dramatopisarzy.

Sztuki:
1990
Livet er en sandstrand (Life is a sandy beach; Życie jest piaszczystą plażą), Nye Teater, Oslo
1996
Dagenes Lys (The Light of Days; Światło dni), Nye Teater, Oslo (nagroda im. Henrika Ibsena za najlepszą sztukę norweską)
2000
Vest for Eden (West of Eden; Na zachód od Edenu), Nye Teater, Oslo
2003
24 Mislykte Nordmenn (24 Unsuccesful Norwegians; 24 norweskich nieudaczników), Trøndelag Teater, Trondheim
Lilleskogen (The Littlewoods; Zagajnik), Brooklyn Center for the Performing Arts, Trøndelag Teater, Trondheim 2004 (I nagroda przyznana przez Fundację Wilhelma Hansena w konkursie na najlepszy dramat skandynawski oraz Międzynarodowa Nagroda Ibsenowska – Hedda, 2004); sztukę wystawiano również w Szwecji, Danii, Niemczech i Portugalii, 2006
2004
Isbjørnen og jeg (The Polar Bear and I; Niedźwiedź polarny i ja), Det Åpne Teater, Oslo, Theatre Baltic House, Petersburg
Noras barn (Noras’s Children; Dzieci Nory), Teater Ibsen, Skien
2007
Hundre værelser (A Hundred Rooms; Sto pokoi), Det Åpne Teater, Oslo
2009
Jeg er vinden i trærne (I am the Wind in the Trees; Jestem wiatrem pośród drzew), Trøndelag Teater, Trondheim

Rolf Alme – norweski scenograf, architekt, wykładowca cieszący się popularnością w Europie Północnej.
Edukację rozpoczął na wydziale architektury w Oslo. Studiował też w Dreźnie i w Belgii. Po ukończeniu studiów początkowo pracował jako niezależny architekt i scenograf. W latach 1995–1998 pełnił funkcję dziekana Wydziału Scenografii w duńskiej The Danish State Theater School. W roku 2000 został mianowany profesorem scenografii. Współpracuje z wieloma teatrami, zarówno norweskimi, jak i europejskimi. Zajmuje się również reżyserią, a także przygotowuje projekty z wykorzystaniem sztuki nowych mediów. Przygotowuje scenografie do przedstawień we własnej reżyserii, a także dla innych artystów.

Oto jego najważniejsze prace:
2009
Mechaniczna pomarańcza A. Burgessa, Aalborg Teater, Dania, reż. Rolf Alme
Szklana menażeria T. Williamsa, Aalborg Teater, Dania
2008
Elektra Sofoklesa, Aalborg Teater, Dania, reż. Rolf Alme
Makbet W. Shakespeare’a, Aalborg Teater, Dania
Jeg skal kraftedme ikke dø på dato (I Will not Die; Nie umrę) T. Kjølnera, Aalborg Teater, Dania
2007
Natmandens datter (The Night Man’s Daughter; Córka stróża), Aalborg Teater, Dania
2006
Nietzsche Antichrist (Nietzsche Antychryst – przedstawienie multimedialne), The Norwegian Theatre Academy, Norwegia, reż. Rolf Alme
2004
Księżycowy Pierrot A. Schönberga, Cool Opera, Norwegia, reż. Rolf Alme
2003
Sera H. Hellsteniusa, Opera Narodowa w Warszawie, Polska
2000
Córki King Konga T. Walser, Århus Teater, Dania

Bård Lie Thorbjørnsen – znany i ceniony scenograf norweski, współpracujący z różnymi teatrami skandynawskimi.
Jest autorem scenografii do wielu przedstawień, między innymi Szklanej menażerii T. Williamsa w Statens Teaterhøgskole w Oslo, Matki Courage i jej dzieci B. Brechta w Trøndelag Teater w Trondheim, Królowej piękności z Leenane M. McDonagha w Riksteatret w Oslo, Śmierci komiwojażera A. Millera w Den Nationale Scene w Bergen czy Myszy i ludzi wg J. Steinbecka w Trøndelag Teater w Trondheim – by wymienić kilka najważniejszych. Dwukrotnie nominowany do nagrody Hedda w kategorii najlepsza scenografia roku 2002 i 2004. Otrzymał stypendium kulturalne Oslo.
Przygotowuje scenografię do spektaklu Pani z morza w reżyserii Piotra Chołodzińskiego.

Piotr Chołodziński – reżyser Pani z morza, konsultant merytoryczny i koordynator projektu w Oslo.
Reżyser norweski polskiego pochodzenia, doktor sztuk teatralnych Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Związany z Teatrem Narodowym w Oslo, gdzie wystawił Kurkę Wodną Witkacego, Pierwszą młodość Ch. Giudicellego i ostatnio, w roku 2007, En lykkens mann R. M. Lukkari. Jego ważniejsze realizacje to Sonata Belzebuba Witkacego w Teatrze Miejskim w Odense, Wyrok śmierci na życzenie i Miłość Fedry S. Kane w Teatrze Cai w Tokio, Raj Eskimosów B. Schaeffera w Teatrze Black Box w Oslo czy Hedda Gabler H. Ibsena w Szwedzkim Teatrze Narodowym w Helsinkach. Jest też reżyserem filmu fabularnego produkcji norweskiej Strefa turbulencji (2000). Współpracował również z polskimi teatrami, między innymi Nowym w Poznaniu (Alpejskie zorze P. Turriniego), Polskim w Poznaniu (Krąg personalny 3:1 L. Noréna) czy Powszechnym w Warszawie (Fernando Krapp napisał do mnie ten list T. Dorsta). W roku 2004 jego przedstawienie Sprawców T. Jonigka w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi zdobyło Złotą Maskę. W Operze Narodowej w Warszawie przygotował współczesną operę norweską – Serę H. Hellsteniusa.

Lars Daniel Krutzkoff Jacobsen – reżyser i scenarzysta filmowy.
Jako pierwszy w połowie lat 90. realizował w Norwegii serie tzw. trashfilmów, między innymi Den fem elendige oraz Entartede kunst fra Norge. Twórca wielu nowel filmowych i filmów fabularnych, wśród nich 5 løgner. Obecnie pracuje nad swoim kolejnym filmem fabularnym Niemoralni.
Gość panelu dyskusyjnego.

Ari Behn – dramatopisarz, którego sztuka będzie czytana w ramach projektu podczas czerwcowego festiwalu.
Studiował historię idei i religioznawstwo na Uniwersytecie w Oslo. Jego debiutancka książka Trist som faen rozeszła się w setkach tysięcy egzemplarzy i zdobyła wielkie uznanie krytyki. Twórca powieści: Bakgård, Fra hjerte til hjerte (napisanej wspólnie z żoną), Entusiasme og raseri oraz wydanej w tym roku Vivian Seving etc. Ostatnio jego praca twórcza skupia się wokół dramatu – autor pisze bezpośrednio dla teatru. Prywatnie mąż księżniczki Królestwa Norwegii Marty Luizy.

Jørgen Langhelle (ur. 1965) – jeden z czołowych norweskich aktorów. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Oslo. Znany przede wszystkim z wielu ról filmowych i telewizyjnych. Mieszka i pracuje w Oslo.

Wybrana filmografia:
1. Wide Blue Yonder, reż. Robert Young (2010)
2. The Kautokeino Rebellion, reż. Nils Gaup (2008)
3. Templariusze. Miłość i krew, reż. Peter Flinth (2007)
4. Harry’s Daughters, reż. Richard Hobert (2005)
5. Wróg ludu, reż. Erik Skjoldbjærg (2004)
6. My Jealous Barber, reż. Annette Sjursen (2004)
7. Wolf Summer, reż. Peder Norlund (2002)
8. Księga Diny, reż. Ole Bornedal (2002)
9. Elling, reż. Petter Næss (2001)
10. Only Clouds Move the Stars, reż. Torun Lian (1997)
11. Naustet, reż. Trygve Hagen (1996)
12. Kristin Lavransdatter, reż. Liv Ullmann (1995)

Maria Spiss – aboslwentka socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim i Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Zadebiutowała Ajasem Sofoklesa w Starym Teatrze w Krakowie. Obecnie reżyseruje Skiz Gabrieli Zapolskiej w Teatrze Ateneum w Warszawie.

Mariusz Bonaszewski – aktor teatralny i filmowy, pracuje w Teatrze Narodowym w Warszawie. Grał u większości najwybitniejszych polskich reżyserów, między innymi u Jerzego Jarockiego (w Kasi z Heilbronnu, Płatonowie – Akcie pominiętym, Historii PRL według Mrożka, Błądzeniu, Kosmosie i Miłości na Krymie), Jerzego Grzegorzewskiego (w Nocy listopadowej, Nowym Bloomusalem, Weselu i Nie-Boskiej komedii), Krzysztofa Warlikowskiego (w Elektrze i Oczyszczonych) czy Agnieszki Olsten (w Nie do pary, Norze i Otellu). Ma na koncie również wiele ról filmowych, ostatnio w Wenecji Jana Jakuba Kolskiego, Matce Teresie od kotów Pawła Sali i Lesie Piotra Dumały. Zafascynowany północą, wielokrotnie gościł w Norwegii – uwielbia jej atmosferę, klimat, przyrodę i kulturę.

Monika Grossman-Kliber – wykładowca, absolwentka filologii norweskiej w Katedrze Skandynawistyki Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Kilka lat spędziła w Norwegii: w Kristiansand, gdzie ukończyła gimnazjum (1994), a następnie w Bergen, gdzie studiowała literaturę na tamtejszym uniwersytecie (2001/2002; 2006). Pasjonatka norweskiej kultury i literatury współczesnej. Jako jedna z pierwszych w Polsce zainteresowała się dramaturgią Jona Fossego, której poświęciła pracę magisterską i szereg działań popularyzatorskich. Wcześniej związana z Uniwersytetem im. A. Mickiewicza w Poznaniu i Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie, porzuciła pracę naukową na rzecz wolnego zawodu. Obecnie uczy, tłumaczy i korzysta z uroków bycia “wolnym strzelcem”. Lubi czytać. Dumna mama niespełna półtorarocznej Zuźki.

Ewa Partyga – tłumaczy norweskie dramaty czytane w ramach projektu, pracuje w Zakładzie Historii i Teorii Teatru Instytutu Sztuki PAN w Warszawie. Zajmuje się dramatem i teatrem XIX i XX wieku w perspektywie komparatystycznej i antropologicznej. Tłumaczy dramaty z języka norweskiego i angielskiego  (m.in. Davida Harrowera, Jona Fossego, Cecilie Løveid). Autorka książki Chór dramatyczny w poszukiwaniu tożsamości teatralnej (Kraków 2004) i współredaktorka (z Lechem Sokołem) tomu zbiorowego Ibsen czytany. Ibsen oglądany (Warszawa 2008). Przygotowuje książkę o późnych dramatach Ibsena.

Stein Elvestad (ur. 1967) – ten utalentowany norweski artysta realizuje się w wielu dziedzinach sztuki. Skandynawskiej publiczności znany jest jako aktor, reżyser filmowy i teatralny, scenograf, wreszcie dramaturg. Laureat nagrody Tromsø Palm 2006 podczas międzynarodowego festiwalu filmowego dla najlepszego filmu krótkometrażowego Credo. Członek Związku Aktorów Norweskich oraz Stowarzyszenia Filmowców Norweskich. Na swoim koncie ma wiele ról teatralnych (m.in. Merkucjo w Romeo i Julii Shakespeare’a, Jossi w teatralnej adaptacji powieści Astrid Lindgren Bracia Lwie Serce czy Hrabia Dracula w Draculi Brama Stokera). Mieszka w Mo i Rana (północna część Norwegii).

Reżyser:
2009 Orden and Kaos (Order and Chaos), Nordland Teater
2008 Wieczór Trzech Króli Williama Shakespeare’a, Nordland Teater
2006 Facing, Tromsø International Fireart Festival, Nordland Teater
2005 Hvis du er helt stille (If you are totally quiet), Nordland Teater
2004 Touching Monologue, Festiwal monologów, Tromsø
1997 Peer Gynt Henrika Ibsena, Rødbrusteatret

Filmy:
2010 Pappa kom hem (Daddy come home), film dokumentalny, scenariusz i reżyseria
2010 Fest (After), film krótkometrażowy, scenografia
2008 Den siste revejakta (The last joint venture), film fabularny, scenografia
2007 Fluen (The fly), film krótkometrażowy, scenariusz i reżyseria, główna rola
2006 Credo, film krótkometrażowy, scenariusz i reżyseria
2005 Fjellfolket (The mountain people), film krótkometrażowy, główna rola
2004 A pigs tale, film krótkometrażowy, scenariusz i reżyseria

Sztuki:
2009 Order and Chaos, sztuka dla dzieci, Nordland Teater
2008 Revolverens lov (The law of the gun), przy współpracy z Gudmundem Gulljordem i Lindą Mathisen, Nordland Teater
2002 The kings son and the peasants son, sztuka dla dzieci, Nordland Teater
2001 Pernille and Daddy, sztuka dla dzieci, Nordland Teater
1999 Stå på heismann Hå, sztuka dla dzieci, Hålogaland Teater
1997 Here comes heismann, sztuka dla dzieci, Hålogaland Teater
1997 My brave Safe, sztuka dla dzieci, Hålogaland Teater

Scenografia:
2009 Order and Chaos, Nordland Teater
2004 Dracula, Nordland Teater
2003 Bracia Lwie Serce, Nordland Teater
1994 Hamlet, Rødbrusteatret

www.steinelvestad.tk

Nils Gaup (ur. 1955) – reżyser i scenarzysta. Z pochodzenia jest Saamem, urodzonym w północnej Norwegii w Kautokeino. Co ciekawe, początkowo chciał zostać sportowcem, ale ostatecznie ukończył szkołę aktorską w Beaivváš Sámi Theatre w Kautokeino. Jako reżyser debiutował w 1987 roku, filmem Ofelaš (Tropiciel). Był to pierwszy obraz pełnometrażowy nakręcony w języku saami. W roku 1988 zdobył on nominację do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego i prestiżową Amanda Award (najważniejsze wyróżnienie norweskiego przemysłu filmowego). W roku 1993 Gaup otrzymał kolejną Amanda Award za Hodet over vanne. Jego ostatni projekt Kautokeino również został jej laureatem (zdobył pięć statuetek w kategoriach: nagroda publiczności, aktorka, zdjęcia, scenografia, muzyka). Polska publiczność będzie miała okazję spotkać tego niezwykłego artystę podczas czerwcowego festiwalu we Wrocławiu, wieńczącego międzynarodowy projekt “Strefa: Norwegia”.

Wybrana filmografia:
1987 Ofelaš (Tropiciel; w roku 2007 powstał amerykański remake Pathfinder w reż. Markusa Nispela), scenariusz i reżyseria
1990 Haakon Haakonsen (Shipwrecked), adaptacja powieści przygodowej Haakon Haakonsen. En norsk Robinson (Haakon Haakonsen. A Norwegian Robinson), scenariusz i reżyseria
1993 Hodet over vannet (w roku 1996 powstał amerykański remake Head Above Water w reż. Jima Wilsona), reżyseria
1994 Just do it, film krótkometrażowy, reżyseria
1996 Tashunga (North Star), reżyseria
1999 Flugten fra Jante (Misery Harbour), reżyseria
2005 Termin Torp (Deadline Torp), film telewizyjny, reżyseria
2008 Kautokeino-opprøret (The Kautokeino Rebellion), scenariusz i reżyseria